به گزارش روابط عمومي مركز مطالعات و پژوهش‌هاي جمعيتي آسيا و اقيانوسيه،  شهلا كاظمي‌پور، معاون پژوهشي مركز مطالعات و پژوهش‌هاي جمعيتي آسيا و اقيانوسيه، با بيان اينكه در حال حاضر در جامعه ما امر ازدواج كمتر اتفاق مي‌افتد و اين موضوع باعث بالا رفتن سن ازدواج شده است، گفت: نوسانات رشد جمعيت كشور و سياست‌هاي غيرمستقيم تنظيم خانواده در ايران باعث شده است كه در ساختار جمعيتي اثرگذار باشد؛ همچنين كساني كه بين سال‌هاي 60 تا 65 به دنيا آمدند، هم اكنون سن ازدواجشان فرا رسيده است.

كاظمي پور گفت: در نُرم سني جامعه ما يك فاصله سني 4 تا 5 سال بين زن و مرد وجود دارد كه هرچه كه زمان مي گذرد و سن زنان بالاتر مي‌رود ميانگين اختلاف سن به 5/3 سال مي‌رسد كه اگر اين تفاوت را در نظر بگيريم دختران بايد با پسري كه سه سال از خودش بزرگتر است، ازدواج كنند.

وي در ادامه اين مطلب تاكيد كرد: افزايش سن ازدواج يك مسئله اجتماعي است ؛اگر اين مسئله از بين نرود پديده‌هاي اجتماعي را به دنبال خواهد داشت.

معاون پژوهشي اين مركز با اشاره به عبارت «تجرد قطعي» گفت: تجرد قطعي يعني سني كه از آن به بعد ميزان و شانس ازدواج براي پسر و دختر به حداقل مي‌رسد، از آنجايي كه مردان در جامعه ما انتخاب كننده و زنان انتخاب شونده هستند، زنان در سن 40 تا 44 سالگي و مردان در 45 تا 49 به سن تجرد قطعي مي‌رسند.

كاظمي پور در ادامه گفت: در اين راستا، بر اساس آمار سال 1375 دو درصد زنان و در سال 85، 5/3 درصد زنان در تجرد قطعي به سر مي‌بردند.

كاظمي‌پور همچنين افزود: بر اساس بررسي‌هاي انجام گرفته، تجرد قطعي در ايران، به ميزان پائيني رسيده و تعادل عددي بين زن و مرد وجود ندارد.

وي گفت: تجرد قطعي در مردان نيز به وجود آمده است و از آنجايي كه مرداني كه سنشان بالاست تمايل دارند با دختراني كه در سن پايين قرار دارند ازدواج كنند بر همين اساس دختران بيشتر از پسرها ازدواج مي‌كنند.